Taş kesildi beden,ruh ayrılınca candan.
Ayrılık vaktidir,sıladan,yardan,anadan..
Geçmişin vardı senin kabarık mı kabarık..
Uğurlamaya gelenler bir avuç kalabalık..
Kimi alınca haberi okursa "Fatiha".
Belki erersin sen azıcık bir refaha
Dilin olsa da söylesen:"Aman ölüm var ölüm!".
Cennet ne güzel kokar,cehennem bölüm bölüm
Hatırlasaydın sağken,hiç işler miydin günah?
Toprak altındasın şimdi,neye yarar bu eyvah?
Zevk-ü sefa içinde ,sarhoş bir ömür sürdün.
Ayılınca aniden beyaz bir örtü gördün
Kıpırdayamıyorsun,felç mi oldun acaba?
Kurtulamayacaksın ki,boşuna bu çaba
Yukarda sesler var duymuştun daha önce.
Geçiyorken camiden karanlık bir gece.
Kur'an'dı bu evet!Annenden kalan emanet,
Asılıydı duvarda,kaldırdın ilelebet.
Kafanı kaldırdın şöyle,acıyla irkildin.
Kalkmak istedin ama tahta vermedi izin..
Sonra ayak sesleri kesiliyor yavaşça
Kaldı tanıdık bir ses ve yanında bir hoca.
Ne güzel bir ses,sonra ne hazin bir ağlayış,
Bir anda yükseldi önce,bitti acı haykırış.
Derken gittiler onlar,unuttular mı seni?
Bakakalırken arkadan,tanırsın gideni..
"Oğlum!" diye derinden bir nara atarsın
Duyamayınca seni öldüğünü anlarsın..
Birden uyandın uykudan,dışarda o ulvî sâda.
Yerde ipek secccaden,sarhoşluğa elvada
Adem ALAGÖZ
13.04.2008
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder