İstanbul

Ruhumu eritip kalıpta dondurmuşlar./Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar..der koca şair.Ruhları eriten ve onu tekrar kendisiyle buluşturan kaç tane yer sayabilirsiniz şu dünyada?

İstanbul...Şairlerin ilham kaynağı.Yedi tepesinden yedi yüzyıla yakındır ezan sesi dinmeyen,tarihin gözlerini surlarında delik delik barındıran,Eyyub El Ensari'nin aşkıyla yanıp tutuştuğu,Hz.Peygamberimizin Hadisine nail olacak kadar yüce,seveni incitmeyecek kadar ince,kehkeşanları delmek istercesine yükselen minareleri gibi dik,Fatih gibi asil,2.Beyazıt gibi mütavazi,Yavuz gibi heybetli,Kanuni gibi güçlü,4.Murat gibi asabi,Abdülhamid gibi sabırlı,her hükmedeninden farklı özellikler alan büyük İstanbul..Bense büyüklüğünü taşıyamacak kadar aciz bir kul..

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul ....Hangi tepesinden baksan muhteşem güzellik..Çamlıca,Pierre Loti,Hisarüstü,Süleymaniye...Hangisi?Boğazın o bazen azgın,bazen münzevi sularında güneşin aksini,ayın yakamozunu gönüllere kazıtan İstanbul...Beşiktaş kalabalık,Taksim sabahçı,Ortaköy pahalı,Emirgan mutlu,Üsküdar gamlı,Moda heyecanlı,Eyüp ağlamaklı,Bab-ı Ali yaslı,Sultanahmet kararlı ve bütünüyle rengarek şehir..Varlığı kendinde saklı,yokluğuysa bir zehir...

İstanbul'u dinliyorum gözlerim kapalı..Gözler kapalı ama gönüller açık..Bir çift göz parlar Kızkulesi'ne karşı,bir çift el tutuşur İstiklal'den aşağı,kalkar Karacaahmet 'ten bir insan naaşı ve bir yürek sızlar kaybedince aşkı..Duyguların tercümanı,isyanların şahidi,günahların müsebbibi,sarhoşların narası ve en önemlisi hertarafı gizleyen karanlığı...Yaşatma yeter artık ayrılığı..



Evet arkadaşlar kısa ama içimden gelenleri yazdım.Yazılmaz mıydı daha fazla.?Yazılır, yazılır paragraf da yazılır şiir de yazılır,kitap da yazılır.Fakat bazen bir satır anlatır,bazense bir paragraf..Ne mutlu seni bulana,ne mutlu seni anlayana ey İstanbul!Ne mutlu seni yaşayana ve ne mutlu seni unutmayana ve sende kaybolmayana.Sana bağlanana bazen atarsın tokatı,senden kaçanaysa öğretirsin hayatı.Tokatı da yedik,köteği de,sevmeni de gördük,hışmını da..Ama senden kopamadık be İstanbul.Çok sövdük işler yolunda gitmediği zaman,çok koştuk kalbi sancı bastığı zaman.

Ana gibi yar olmaz,İstanbul gibi diyar/Güleni şöyle dursun ağlayanı bahtiyar...

ADEM ALAGÖZ