Zaman

ZAMAN

Bir çember ki bu,ne başı belli ne sonu..
Ortada bir merkez ve herşey ona doğru.

Eritiyor potasında değirmen misali.
Kimi erken kimi geç belli değil visali.

Nice insanlara yükletir çile yükünü.
Nice namertlere giydirir samur kürkünü.

Gel gece git gündüz hep böyle sürer devran.
Zıtlık içinde varlık, var mı bunu anlayan?

Ferhat' ın Şirin için devirdiği dağsın sen.
Fatih' in toplarısın şu İstanbul' u döven.

Kısaldıkça çoğaldı , bütün dertler üst üste.
Veda vakti aynıdır lakin bu son nefeste..

Bir ileri bir geri, önümüz çıkmaz sokak;
Yürüdükçe acıyor, dayanmaz buna ayak.

Bir ölçü uydurmuşlar ölçecek güya saat.
Durdukça ilerlemez galiba bana inat...

ADEM ALAGÖZ